Wet Verbetering Poortwachter

De Wet Verbetering Poortwachter is sinds 1 april 2002 van kracht. De bedoeling van de wet is om de groeiende instroom in de WAO een halt toe te roepen door de verantwoordelijkheid voor langdurig arbeidsverzuim bij zowel de werknemer als de werkgever te leggen.

De arbodienst maakt binnen zes weken na de ziekmelding van de werknemer een probleemanalyse. Op grond van deze probleemanalyse stellen de werkgever en de werknemer samen een plan van aanpak op. In dat plan van aanpak staat omschreven welke stappen de werkgever en de werknemer willen gaan zetten om reïntegratie in het arbeidsproces mogelijk te maken. Als de probleemanalyse van de arbodienst vermeldt dat er aan het arbeidsverzuim een conflict ten grondslag ligt, is mediation bijna altijd onderdeel van het plan van aanpak.

De Wet Verbetering Poortwachter maakt toegang
tot de WAO moeilijker

Om werkgever en werknemer te motiveren serieus werk te maken van de reïntegratie, heeft de wetgever sancties bedacht die kunnen worden opgelegd als één van beiden zich onvoldoende inspant om de reïntegratie te bevorderen. Voor de werknemer betekent dat het UWV (Uitvoeringsorgaan Werknemersverzekeringen) hem of haar een uitkering kan weigeren, als het van oordeel is dat de werknemer zich onvoldoende heeft ingezet. De werkgever kan, als hij of zij te weinig heeft gedaan, verplicht worden het loon nog een jaar door te betalen.

Op gezette tijden dient het plan van aanpak geëvalueerd en zonodig bijgesteld te worden. Hebben de inspanningen van werknemer en werkgever geen resultaat, dan dient de werknemer in week 13 ziekgemeld te worden bij het UWV door hetzij de werkgever, hetzij de arbodienst. In week 87 ontvangt de werknemer formulieren voor de WAO-aanvraag en op grond van het reïntegratieverslag dat in week 91 bij het UWV moet zijn, beoordeelt het UWV of de reïntegratie-inspanningen van werknemer en werkgever voldoende zijn geweest. In week 104, dus twee jaar na de oorspronkelijke ziekmelding, kan de werknemer dan een WAO-uitkering ontvangen.